واسه چی اینو نوشتی 😭💔
آدمایِ عمیق...
من خیلی واسه آدمایِ عمیق، غمم میگیره. آدمایی که ارتباطایِ کم اما عمیق میسازن. آدمایی که تاریخِ اتفاقات رو خوب یادشون میمونه. آدمایی که دفترخاطره دارن و مینویسن و دلشون میخواد لحظههاشون ثبت شه تا یه روز برگردن بهش و دست بکشن روش. همونا که جملههای خوبی که از آدما میشنون رو حتما یه گوشه قاب میگیرن که یادشون بمونه، جملههای بدی که میشنون هم، خیلی وقتا، حتی تو شلوغی یادشون میاد و چشماشونو خیس میکنه و دیدشونو تار. دلم میسوزه وقتی میبینم کسی جزئیاتِ یه نفر رو بلده، تموم تلاششو میکنه تا مراقبت کنه ازش، حساسیتاشو یاد میگیره، یه زندگیِ دیگه رو کنار زندگی خودش، علایقِ خودش، دردا و رنجای خودش، حفظ میکنه تا شریکِ خوبی باشه ولی در نهایت، تنها میمونه. من دلم میخواد این آدمایِ عمیقو بغل کنم. آدمایی که به حرفایی که میخوان بزنن، فکر میکنن که یهوقت دل یکی اون وسط، نرنجه. آدمایی که ساعتها ممکنه به دیوار روبروشون زل بزنن و به سالها قبل یا کیلومترها دورتر فکر کنن؛ با جزئیات. اگه نزدیکتون از این آدما دیدین، بغلشون کنین. اینا خیلی شکستن. حتی اگه منو هم یه روز اطرافتون دیدین، بغلم کنین. منم از همونام. از همون آدمای عمیق.💔 😔
13:22 - 24 May 2026
4 Replies
@Zeynab_chavoshi25 May 2026Replying toجهاندارِ عالم، خدایِ رویدادهایِ محال، بَنده هایی رو ک خیــلی دوستشون داره، برای خودش ایــزوله میکنه...آدم هایِ عَمیق، خـُدایِ بی نظیر و بی همتا رو دارن پسری...ولی عـالی بود، احسنت🫂❤
@gomnam_139629 May 2026Replying toنمیدونم ولی حس میکنم هرکس اینو میخونه حس میکنه خودش عمیقه. چرا واقعا؟ اینهمه عمیق داریم؟ یا نمیدونم حس پردازیه!
