شبکه کان اسرائیل: نتانیاهو طی تماسی با ترامپ خواستار از سرگیری حملات به ایران شده و گفته جمع کن بساط این مذاکرات و توافق و اینا رو
قطعی اینترنت به خیلی از مشاغل آسیب زد ولی بیشترین ضرر رو ما جاسوسها کردیم که هشتاد روز درآمد نداشتیم. خدا رو شکر اینترنت وصل شد از فردا دوباره کار کار کار.
انتظار آگاهی، رنجِ «دیدن» است.در این میان «زرنگ بودن» نه ادراک هوشمندانه، که سکوتی است در برابر حقیقت عریان.آیا هوشیاری، رهایی است یا قفسی نو، که در آن، در انتظار درک گریزناپذیر، خود را گم میکنیم؟
او با هنرمندی تمام، نیمی از تو را در سایه جا گذاشته است تا تصویری که از «ما» ساخته در نور کاذبش ذوب نشودبرایش آن تکهی تاریک وجودت نه بخشی از جان، که زخمی است که باید با سکوت بخیه زد او در ستایشِ خورشید آفتاب پرست است، اما از ریشه هایی که در تاریکی سرد تو میپوسند، تنها غبار فراموشی را میشناسد.
لطفا هوش مصنوعیو هم از ترامپ هم از صدا سیما بگیرید 🙏Replying to and
@Augustinian3 خرداد 1405اگه گزارش زدن مدال داشت، اکیپ زهرا صالحی :"اگر _______ مدال داشت؛من:🗿💔#چالش
@Augustinian3 خرداد 1405برام سواله چرا دو شخصیت متضاد رو، درکنار هم قرار داده اید؟!مقایسهی کوروش بزرگ با علی خامنهای بیشتر شبیه جعل تاریخ برای بزککردن سیاست است. کوروش یک چهرهی تاریخی ایران باستان است؛ خامنهای یک رهبر سیاسی در یک نظام ایدئولوژیک معاصر. این دو نه از نظر منشا قدرت، نه از نظر نوع حکومت، نه از نظر نسبت
@Augustinian2 خرداد 1405در باب تمایز وطن از حاکمیتمرثیهای برای مغالطهی وطنفروشیکسانی که فریاد وطنفروش سر میدهنددرگیر فریبندهترین مغالطهی سیاسی تاریخاندهمارزی دولت با ملت و سرزمین با ایدئولوژیاینان در تلاشاند تا تفاوت بنیادین میان یک نهاد سیاسی گذرا و هویت تمدنی پایداررا در غباری از تعصبات ایدئولوژیک بپوشانند
@Augustinian2 خرداد 1405سخن زِ زنگ و آهنی، غبارِ کهنه بر دلیحقیقت است گمشده، میانِ این مقابلیبه خیلِ خفتگان بگو که در هراسِ از خردبماند آن که در رکود، نمیکند تغافلیآهن آبدیده را زنگ عوض نمیکندچهره انقلاب را جنگ عوض نمیکندبه خِیل دشمنان بگو به کوری دو چشمشانمطیع امر رهبری رنگ عوض نمیکند🤌🏼پ.ن: بگو ماشاءالله 🤌🏼❤️#رهبری #امام_خامنه_ای #رهبر #ایران #جمهوری_اسلامی #انقلاب #امام_زمان
@Augustinian2 خرداد 1405او چنان در حصار تعصب خویش فرو رفته که گویی چشمهایش نه برای دیدن حقیقت، که برای نادیده گرفتن آن آفریده شدهاند.از جهان عینیاز نیازهای واقعیاز زخمهای ملموس زندگیبا چنان آرامشی عبور میکند که انگاردرد نانرنج زمانو سنگینی زمینهمه توهماند