عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ قُلْتُ کَیْفَ یَغْتَسِلُ الْجُنُبُ فَقَالَ إِنْ لَمْ یَکُنْ أَصَابَ کَفَّهُ شَیْ ءٌ غَمَسَهَا فِی الْمَاءِ ثُمَّ بَدَأَ بِفَرْجِهِ فَأَنْقَاهُ بِثَلَاثِ غُرَفٍ ثُمَّ صَبَّ عَلَی رَأْسِهِ ثَلَاثَ أَکُفٍّ ثُمَّ صَبَّ عَلَی مَنْکِبِهِ الْأَیْمَنِ مَرَّتَیْنِ وَ عَلَی مَنْکِبِهِ الْأَیْسَرِ مَرَّتَیْنِ فَمَا جَرَی عَلَیْهِ الْمَاءُ فَقَدْ أَجْزَأَهُترجمه :زراره گوید :(به امام) گفتم :شخص جنب چگونه غسل می کند؟ امام فرمودند :اگر به دستش چیزی (نجاستی) نرسیده است آن را در آب فرو می برد و از فرج خود آغاز می کند و با سه مشت آب آن را پاک و تمیز می کند سپس سه کف آب بر روی سرش می ریزد سپس بر روی دوش راستش دو بار و بر روی دوش چپش نیز دو بار آب می ریزد، پس هر قسمتی که بر روی آن آب جاری گردد او را کافی است (غسل داده شده است)