خدا حافظ ای داغ بر دل نشسته
رفتی...چشمام هنوز دنبال ردّ پات تو خیابونای خاطره میگرده. انگار دیروز بود که از لای پنجره نگاهت میکردم و دلم قرص بود که یه جایی توی این دنیا، کسی هست که میشه بهش تکیه کرد. حالا اما تو رفتی به اون دریایی که خودت همیشه ازش حرف میزدی. رفتی که خودت بشی اون دریا.
به امید دیداری دوبارهگاهی «وداع»، سنگینترین واژهی دل است؛واژهای که با اشک نوشته میشود، چون خیال میکنیم آخرین نگاه و آخرین دیدار است.اما در مکتب حسین(ع)، وداع پایانِ عشق نیست؛آغازِ سفری است از تنگنای خاک، به وسعتِ آسمان.
کربلا، یک تابستانِ خونین نبود؛کربلا، کلاسِ درسی بود که مادران،با نگاهِ سوختهشان، شعرِ مردانگی را به قامتِ فردا دوختند.از هر مادری، یک علیاصغر میتراود، اگر گهواره را با خدا همنفس کند،و از هر خانهای، یک قیام، اگر بویِ حسین بگیرد.
🌾 امنیت غذایی؛ از سفره تا استقلالگاهی یک دانه گندم، فقط نان امروز نیست؛ پشتوانه عزت فرداست. غذا تنها برای سیر کردن شکم نیست؛ بخشی از هویت، فرهنگ و قدرت یک ملت است. امروز بسیاری از کشورها با «دیپلماسی غذا» فرهنگ خود را به جهان معرفی میکنند و از سفرههایشان پلی برای نفوذ، اعتبار و قدرت نرم میسازند