بنده اما عرض میکنم که امید نادان و رایفی پور به هیچ وجه سر و ته یک کرباس نیستند. امید نادان دلقک و بوقچی بود که از راه دور برای نظام هلهله میکشید و حس خودبزرگبینی بخشی از بدنه حامیان نظام را ارضا میکرد و بدینوسیله آنها را سرگرم و خوشحال میکرد. روزی هم که خط عوض کرد بدنه حامی، کانال یوتیوبش را
عوض کرد و او را به زبالهدان فرستاد. رائفیپور اما اسم یک رسانه وسیع متعلق به محافل سایهنشین قدرت است. رسانهای که به مدت پانزده سال با رانت سیاسی و امنیتی پروار شده تا روز مبادا برای پروژههای سیاسی و اقتصادی کلان استفاده شود. رسانهای که از اعتقاد جامعه ایران به مهدویت استفاده میکند تا
سیاستهای بانک جهانی در ایران را پیادهسازی کند. خطر امید نادان با یک بلاک تمام شد اما رائفیپور شبکهای است که تا عمق نظام نفوذ کرده و ان را آلوده. به نام مهدویت به کام نئولیبرالیسم و الیگارشی.
17:13 - 21 اردیبهشت 1403