؛هفتهی گذشته تولد کسی بود که صاحبش هنوز مزاری ندارد… تریبون های مختلف تبریک گفتند و ابراز دلتنگی کردند اما برای من یادآور داستان غربت مدینه و پنهانی بودن مزار دختر رسول خدا بودکسی که نبودنش را هنوز نمیشود لمس کرد،
چون جایی نیست سر بگذاری و بغضت را آرام کنی؛ اما همین بینشانی، همین بیمزاری، او را شبیه به جدّ عزیزش کرده؛حاضر در قلب ها، اما دستنیافتنی.تولدش که رسید نه شمعی داشتیم که قطره قطره آب شویم،نه سنگی برای تکیه دادن…فقط دلی ماند
که آرام زیر لب گفت و سوخت :ایرهبرشهیدم تو نیز، مثل مادرت زهرا(سلاماللهعلیها)جایی در خاک نداری چون مزارت درون دلهای ماست ...#قلمِدل
08:03 - 21 April 2026
8 Reactions
811 Views