Milad Amoei
Personal

‌Milad Amoei‌'s header picture
Profile picture of ‌Milad Amoei‌

Milad Amoei

premium gold
@MiladAmoei
#سرباز_وطن | sarbaz_vvatanمیلادعمویی

✍️نظر به فرمایشات جناب #محمدباقر_قالیباف رئیس مجلس محترم شورای اسلامی باید عرض شود ؛احسنت و آفرین نظر به فرمایشات جناب؛ "انقلابی کسی است که قدرت حل مسئله داشته باشد" تاریخ پر است از کسانی که با شعارهای انقلابی، کشور را به بن‌بست‌های غیرضروری کشاندند و در نهایت هزینه‌اش را ملت پرداخت. ایجاد بحران های مهندسی شده که برای ملت پس از وضع قوانین و دستورالعمل‌های اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی حاصل می شود و کشور را دچار آشوب های امنیتی و اغتشاشات می کند و یا اتخاذ تصمیماتی که بحران های امنیتی سیاسی و نظامی بوجود می آورد را چگونه باید برطرف نمود ؟ موضع ضعف و استیصال دشمن را چگونه می توان پیگیری نمود بنحوی که منجر به "حصر کشور" در برترین آبراه ترانزیتی انرژی و کریدوری آن نگردد ؟ بنظر بنده؛ کسیکه مسئله حل کند، "بدون اینکه کشور را در حصر و انزوای استراتژیک قرار دهد وموقعیت دشمن را تقویت نکند "، یک انقلابی است . هر استراتژی که این تعادل را برهم بزند، در میان‌مدت و بلندمدت به فرسایش قدرت ملی، افزایش هزینه‌ی حکمرانی و تقویت موقعیت دشمن منجر می‌شود. این تماما به ضرر کشور تمام می‌شود و نام آن افراد را نمی توان «حل‌کننده‌ی مسئله/ انقلابی» گذاشت . بنظر جناب نام این افراد چیست؟ عناوینی که بر می گزینید کدام است؛ ماجراجو بحران‌ساز کوته‌بین استراتژیک قدرت‌طلب ابزاری به نظر بنده؛ فارغ از هر نام و عنوانی که این افراد برروی خود بگذارند یا انتخاب کنند؛در نهایت به ضرر کشور عمل کرده‌اند و انقلابی نیستند. نتیجه‌ی عمل مهم است، نه نامی که روی خود می‌گذارند. نظر جناب چیست؟


نمایندگان اروپایی با فصاحت از حقوق بشر،حقوق بین‌الملل، دموکراسی و نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد سخن می‌گویند. اما هنگامی که همین اصول، شجاعت سیاسی،پاسخ‌گویی نهادی و اقدام عملی را طلب می‌کردند، اروپا بارها سکوت، ابهام‌گویی و یابه‌مراتب نگران‌کننده‌ترحمایت سیاسی و مادی را برگزید. هنگامی که ادعاهای مربوط به جنایات گسترده،نظام‌مند و مهندسی‌شده علیه غیرنظامیان نیازمند بررسی دقیق و اقدام قاطع بود؛هنگامی که حاکمیت ملی و تمامیت ارضی سوریه،لبنان،عراق،یمن و ایران بارها در معرض نقض قرار گرفت؛ و هنگامی که بنیادی‌ترین اصول منشور سازمان ملل متحد نه در سالن‌های پارلمان‌ها، بلکه در میدان عمل مورد آزمون قرار می‌گرفت،اتحادیه اروپا و قدرتمندترین کشورهای عضو آن نتوانستند به همان استانداردهایی پایبند بمانند که خود پیوسته از دیگران مطالبه می‌کنند. این مسئله،موضوع سبک و ادبیات دیپلماتیک نیست؛ موضوع اعتبار است. نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد را نمی‌توان به‌صورت گزینشی مورد استناد قرار داد. حقوق بین‌الملل نمی‌تواند هنگامی که از نظر سیاسی مطلوب است به‌عنوان یک اصل مقدس معرفی شود و زمانی که اجرای آن هزینه‌های ژئوپلیتیکی به همراه دارد، به یک مزاحمت سیاسی تبدیل گردد. حقوق بشر نیز نمی‌تواند در سخنرانی‌ها زبانی جهان‌شمول باشد، اما در عرصه عمل به ابزاری مشروط و گزینشی تبدیل شود. اروپا نمی‌تواند در حالی که در برابر نقض‌های ادعاییِ شدید،تجاوزات سرزمینی و رنج گسترده غیرنظامیان از نظر سیاسی منفعل باقی می‌ماند یا در حالی که حمایت دیپلماتیک، سیاسی یا مادی خود را از طرفی متهم به چنین اقداماتی ادامه می‌دهد با اعتبار لازم خود را به‌عنوان پاسدار حقوق بین‌الملل معرفی کند. https://x.com/i/status/2083372675641085956