در اقتصاد جنگ، توازن هزینهفایده تعیینکننده است. اگر یک پهپاد ارزان بتواند سامانهای چندصد میلیون دلاری را از مدار خارج کند، یعنی تخصیص منابع دچار خطاست. پدافندِ متکی بر داراییهای بسیار گران، در نبرد فرسایشی بودجه ملی را تحلیل میبرد و شکست اقتصادی را رقم میزند.
ایران در آفند این منطق را با پهپادهای «شاهد» نشان داد؛ ابزار کمهزینهای که دشمن را وادار به استفاده از موشکهای گران میکند. یعنی نرخ مبادله هزینه به نفع ما تغییر میکند. همین اقتصاد نامتقارن باید از حوزه حمله به حوزه دفاع منتقل شود. 💰
بهجای اتکا به چند سامانه اکتیو پرهزینه، میتوان شبکهای پرتعداد از سامانههای پسیو و کوتاهبرد ایجاد کرد. «مجید» با جستجوگر حرارتی و رهگیرهای «۳۵۸» و «۳۵۹» نمونههایی هستند که با تولید انبوه، ریسک مالی و عملیاتی را توزیع میکنند. 🛡️
در این الگو، نابودی یک واحد ضربه راهبردی نیست، چون شبکه متراکم جای خالی را پر میکند. هزینه نفوذ برای مهاجم بالا میرود و تداوم حمله غیراقتصادی میشود. نتیجه، تغییر معادله اقتصادی جنگ به سود مدافع و افزایش پایداری مالی در بلندمدت است.✍️مهدی رحیمی آتانی
14:09 - 14 June 2026