با دل گفتم که دل از او جیحونستدلبر ترش است و با تو دیگر گونستخندید دلم گفت که این افسونستآخر شکر ترش ببینم چونست
اَلمِنَّةُ لِلَّه که درِ میکده باز استزان رو که مرا بر در او رویِ نیاز استخُمها همه در جوش و خروشند ز مستیوان می که در آن جاست حقیقت نه مَجاز استشرحِ شِکَنِ زلفِ خَم اندر خَمِ جانانکوته نتوان کرد که این قِصه دراز استای مجلسیان، سوزِ دلِ حافظِ مسکیناز شمع بپرسید که در سوز و گداز است
01:04 - 9 June 2026
2 Replies
