دفاع از قاعده یا منافع زودگذربرای داوری درباره این اتفاق امروز، نخستین گام، کنار نهادن گرایشهای جناحی و بازگشت به اصول پایهای حاکمیتی است. در هر نظامی، «محرمانگی» یک ماهیت دوگانه ندارد؛ یعنی اطلاعات طبقهبندیشده، صرفاً به این دلیل محرمانه تلقی میشوند که افشای آنها میتواند امنیت ملی ..ادامه.
یا منافع بلندمدت کشور را به مخاطره بیندازد. اگر بپذیریم که امروز این اطلاعات به سود یک جناح و فردا به ضرر جناح دیگر است، تازه به اصل مطلب پی بردهایم: قانونِ محرمانگی نباید بر اساس منافع آنی یک جناح تفسیر شود، بلکه بر اساس مصالح پایدار کشور تعریف میگردد.برای روشن شدن بحث، کافی است قضیه را معکوس ..
ببینیم. اگر فردی از طیفی دیگر، سندی سری از شورای امنیت ملی را در اختیار میداشت و آن را منتشر میکرد، واکنش ما چه بود؟ بیتردید، هیچ عقل سلیمی اجازه نمیدهد که امنیت کشور با ملاکهای سلیقهای و جناحی هک شود. بنابراین، سخن بر سر این نیست که این انتشار به نفع کیست؛ سخن بر سر نقض قاعده است.
اگر یک بار خلاف این قاعده عمل کنیم، دیگر هیچ سندی برای هیچ مقامی قابل اعتماد نخواهد بود و فردا سنگ روی سنگ بند نمیشود.نکته ظریف دیگری که نباید از آن غافل شد، تمایز میان «بیان تحلیل شخصی» و «افشای سند طبقهبندیشده» است. همانگونه که اشاره شد، آقای نبویان پیش از این، بارها بدون استناد به اسناد سری،
همان مطالب را در قالب اظهارنظر یا تحلیل شخصی مطرح کردند و هیچ مشکل حقوقیای ایجاد نشد؛ چراکه آن سخنان در چهارچوب آزادی بیان و نظرورزی سیاسی تعریف میشد. اما هنگامی که سخن از انتشار یک متن محرمانه رسمی به میان میآید، موضوع از حیطه تحلیل خارج و وارد حوزه تخلف قانونی و امنیتی میشود.
بر این اساس، اقدام رئیس صداوسیما در برخورد با این قضیه، مصداق «رفتار قانونی» است چراکه هر متولیِ رسانهای موظف است از گفتمانسازی بر پایه اسناد طبقهبندیشده جلوگیری کند، تا مرز بین «روزنامهنگاری» و «افشاگریِ امنیتی» مخدوش نشود. حمایت از این رویه، حمایت از ثبات و عقلانیت در نظام تصمیمگیری کشور است
چراکه تنها در سایه پایبندی همگانی به اصول، میتوان از کیان ملی در برابر گردابِ تحلیلهای لحظهای و احساسی صیانت کرد.
00:55 - 21 June 2026