دوش وقت سحر از غصّه نجاتم دادند!و اندر آن ظلمت شب، آب حیاتم دادند!بیخود از شعشه پرتو ذاتم کردند!باده از جام تجلّی صفاتم دادند!چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی!آن شب قدر که این تازه براتم دادند!بعد از این روی من و آینه وصف جمال!که در آنجا خبر از جلوه ذاتم دادند!#حافظ_قرآن