هرگز شرف به سفره رنگین ندیده ام آواره گی و خانه بدوشی گواه ماست بکجا چنین شتابان ماهی یا سالی یک بار جلو در غسالخانه گورستان شهرستانانتان ساعتی بنشین و تصور کنید خود را روی سنگ شستشوی خانواده و دوستان بیرون منتظر تحویل جسد هستند شما چه با خود میبرید داری فریاد میزنی مرا تنها نگذارید ولی بیفایده اس