بله کاملاً موافقم انسان باید انصاف داشته باشه! روایت اول که از کتاب کافی شریف استناد کردید عبارت لاَ تَصْلُحُ (شایسته نیست) ظهور در کراهت دارد نه حرمت اگر غیر این بود حضرت از عبارت لا یُقبّل استفاده میکردند. چنانکه محدث جلیل القدر حضرت علامه مجلسی در کتاب شریف مرآة العقول ج۹ص۸۱ آن را حمل به کراهت نموده اند!(سند منشن) اما روایت دوم که استناد نمودید صدر روایت دلالت بر نهی میکند که وجه جمع با روایت پیشین میگوییم حمل بر کراهت میشود چنانکه هیچ یک از علمای شیعه آن را حمل بر حرمت نکرده اند(ادعای حضرت علامه مجلسی در کتاب شریف مرآة العقول ج ۹ص۷۹ سند منشن) اما ذیل روایت که فرمود: أَوْ مَنْ أُرِيدَ بِهِ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی عَلَيْهِ وَ آلِهِ (يا كسی كه از او رسول خدا صلی اللّٰه عليه و آله مقصود باشد) به طور قطع شامل ائمه معصومین (علیهم السلام) میشود. اما از سوی دیگر سادات که رابطه نسبی با حضرات معصومین دارند(البته نه سادات فاسق) نیز شامل میشود چراکه مطابق روایت تکریم ایشان لازم است و اگر بوسه به دست نشان از تکریم باشد بلااشکال خواهد بود. از سوی دیگر مطابق روایت شریف العُلماء وَرَثةُ الأنبِیاء که در کافی شریف نقل شده و مطابق مضمون حدیث چنانکه محدث جلیل القدر مرحوم فیض کاشانی بیان فرمودند : عالمان را فرزندان روحانی پیامبران دانسته که در غذای روحی که همان علم و دانش است از پیامبران ارث میبرند را نیز شامل میشود! اما دلیل دیگر شما روایت شریف از امام رضا(علیه السلام) بود که اگر انصاف داشتین این روایت مطلق را با روایت دیگر که وجود دارد تخصیص میزدید و صرفاً به نقل حدیث اکتفا نمیکردید.....بنابراین اصل بر اباحه است مگر خلافش ظاهر شود (مثلاً بوسیدن دست شخص فاسق )