با توجه به مباحثی که این روزها درباره افزایش حقوق اعضای هیئت علمی دانشگاهها مطرح شده است، برخی از دوستان مرتب جویای دیدگاه و نظر این بنده هستند!در این خصوص چند نکته را عرض میکنم:یک. نظر این بنده چه به عنوان یک شخص حقیقی و چه به عنوان یک شخص حقوقی هیچ نقشی در این موضوع ندارد. در این خصوص نیز هیچگاه طرف مشورت نبودهام. اساساً تخصصی در این موضوعات ندارم. سازمانها و نهادهای تصمیمگیر در این باره کاملاً مشخصاند. قانوناً و شرعاً نیز همه ما چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم، باید تابع مصوبات و قوانین کشور باشیم.دو. به عنوان یک شخص حقیقی و تقریباً مطلع از وضعیت اقتصادی کارکنان دولت، معتقدم حقوق و دستمزدها در اغلب سازمانهای دولتی (اعم از کشوری و لشکری و به ویژه لشکری)، در سالیان اخیر، از میزان تورم خیلی فاصله گرفته است به گونهای که حتی دستمزد یک مدیر در سازمانهای دولتی بعضاً از دستمزد یک کارگر ساختمانی کمتر است و در اغلب موارد کفاف زندگی او را نمیدهد!سه. بخشی و صنفی دیدن افزایش حقوقهای کارکنان دولتی را مضر به حال جامعه میدانم. اینکه حقوق یک بخش افزایش معتنابهی پیدا کند و حقوق بخشهای دیگر تغییری نداشته باشد، قطعاً وضعیت خوشایندی نخواهد داشت و سرخوردگی در میان بدنه کارکنان دولتی و احساس ناعدالتی در میان آنان را تقویت میکند.
چهار. ایدهی پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان دولتی بر اساس عملکرد و کارکرد و نه بالسویه را ایدهای عادلانه، پیشبرنده و درست میدانم. میدانیم که این ایده را جناب دکتر پزشکیان از زمان مناظرات انتخابات ریاست جمهوری تاکنون، چندین نوبت مطرح کردهاند. امیدوارم این ایده مترقی و عدالتمحورانه ریاست محترم جمهور، توسط مسؤولان مربوطه دنبال و عملیاتی شود. هر چند طراحی ساز و کار آن را امری دشوار و البته شدنی میدانم. پرداخت بالسویه حقوق را یکی از دلایل عمده ناکارآمدی در نهادهای دولتی میدانم. به عنوان مثال، برخی از اعضای هیئت علمی در دانشگاههای کشور هستند که به دلیل کمیت و کیفیت کارهایی که انجام میدهند، ارزش آن را دارد که حتی سه برابر وضعیت فعلی حقوق دریافت کنند. اما برخی دیگر از آنها هستند که حقیقتاً همین میزان فعلی هم برای آنها اضافه است. همین وضعیت در میان کارمندان هم جاری است. و این البته اختصاصی به دانشگاهها ندارد. در همه سازمانهای دولتی امری مشهود و ملموس است.
23:04 - 19 April 2026