از یجا به بعد دیگه حتی نمیدونم چطوری دارم دووم میارم...این تاب اوریه دیگه غالب شده رو روانم. تنها کاری که از دستم برمیاد رو واسه خودم ربات گونه روتین کردم و هر روز کارم همونه. تا بلکه بعدا نجاتم بده.
23:55 - 25 April 2026
30 Replies
@SilksongEnjoyer25 April 2026Replying toوالا خودمم دقیق نمیدونمخودتو با یچیزی سرگرم کنمن با کنکور سرگرممبیکار بمونی اون افکار میاد سراغت
@Mizuha26 April 2026Replying toحس میکنم دیگه نمیتونم تحمل کنم، از اینکه حالم بده هم عذاب وجدان میگیرم، وضعی شده واقعا :)...
@Harry_morgan26 April 2026Replying toدووم نمیاریمذره ذره رو به تمامی میریم و چیزی به خاکستر های آخر نمونده
@Rachel_green26 April 2026Replying toبه زوووور سعی کن هرروز یه هدفی واسه همون روز پیدا کنی هرچند کوچیک مولا یه فیلم ببینیباشگاه بری یه ساعت ورزش کنی یه کافه بری یه قراری بزاری با یه دوست هررررچی که فقط در طول روز به اون فک کنی
@user1717171717171726 April 2026Replying toفقط امیدوارم که تموم میشه چی ؟ نمی دونم ولی تموم شدن وجود داره
@TheGreatDutch26 April 2026Replying toاحتمالا خیلی از شما دوستان هنوز توی شوک گیر کردید و واقعیت رو نپذیرفتید و طبیعیههرچه زودتر اگر بتونید فاجعه ای که توش هستیم رو درک کنید و سعی کنید با منابع حال حاضرتون کار هایی بکنید که بهتون خوش بگذرهبه گذر وقت و مشغول شدن ذهن کمک میکنهتا وقتش برسه و حقمونو بگیریم از تک تکشون!
@Hopebringer26 April 2026ورزشبیرون رفتن تراپیست خودم شدمهمیخام هنر هم شروع کنم ولی نمیدونم چه سبکی؛ طراحی، نقاشی، رنگ روغنی.
@Happybutblue26 April 2026Replying toاز لحاظ روحی انقدر خستم که حد نداره، هرچی پسانداز داشتم وسیله خریدم برای شاپم بهامید درامد داشتن،تازه داشت دستم میومد چیکار کنم که دی ماه شد و بعدشم که میدونی.تنها چیزی که سرپا نگهم داشته که هرروز پاشم اینکه شاید فردا یه اتفاق خوب بیفته.این امید هرروزه هم یه جورایی جون ادمو میگیره ولی چاره چیه😔
