روحِ عزیزم، کاش میتوانستی بهخاطر بیاوری آن تلألوِ نور را؛ آن هنگامهٔ مهمی را که به تمنایش، پای در این کالبد ناسوتی نهادی..آیا ارزشش را داشت که خودت را به این هیچستان بکشانی؟۲۹امین شمع این سفر خاکی را نیز به خاموشی سپردی...بیمناکم که در ازدحام انوار خیالی، نور و گذرگاه راستینت را گم کرده باشی
