زمانه عجیبی است، برخی مردمان، قهرمان گذشته را عاشقند و ستایش می کنند و در زمانه خود نه! زمانهها میگذرند، ولی یک پارادوکس همیشه میماند: قهرمانِ گذشته را هرگونه بخواهیم معنا و تفسیر می کنیم، ولی قهرمانِ حال را که در برابر ظلم و برای عدالت خواهی مبارزه می کند را نمیخواهیم ببینیم! چرا؟!
شاید چون تاریخ، فریادِ دروغ و نظام فریبکارِ حاکم را تمکین کرده و بلندتر از نجوای حقیقت شنیده؛ و شاید بر دلهایمان، مُهرِ "غفلت" یا " جهالت" یا اهمال در اندیشیدن را زدهاند. اما یادمان باشد: تاریخ، همیشه تکرار نمیشود،اگر جرأتِ "دیدن" را بیاوریم. تاریخ می تواند جبر محض نباشد!
13:32 - 15 تیر 1404