#نهجالبلاغه #حکمت ۱۵۰ - موعظه ای کامل و جامعاز كسانى مباش كه: ✍بدون عمل صالح به آخرت اميدوار است، و توبه را با آرزوهاى دراز به تأخير مىاندازد، ✍در دنيا چونان زاهدان، سخن مىگويد، اما در رفتار همانند دنيا پرستان است، ✍اگر نعمتها به او برسد سير نمىشود، و در محروميّت قناعت ندارد
✍از آنچه به او رسيد شكر گزار نيست، و از آنچه مانده زياده طلب است. ✍ديگران را پرهيز مىدهد اما خود پروا ندارد؛ ✍به فرمانبردارى امر مىكند اما خود فرمان نمىبرد، ✍نيكوكاران را دوست دارد، اما رفتارشان را ندارد؛ ✍گناهكاران را دشمن دارد اما خود يكى از گناهكاران است،
✍ با گناهان فراوان مرگ را دوست ندارد،اما در آنچه كه مرگ را ناخوشايند ساخت پافشارى دارد ✍اگر بيمار شود پشيمان مىشود،و اگر تندرست باشد سرگرم خوشگذرانىهاست✍در سلامتی مغرور و در گرفتارى نا اميد است✍اگر مصيبتى به او رسد به زارى خدا را مىخواند.اگر به گشايش دست يافت مغرورانه از خدا روى بر مىگرداند
✍نفس به نيروى گمان ناروا،بر او چيرگى دارد،و او با قدرت يقين بر نفس چيره نمىگردد✍براى ديگران كه گناهى كمتر از او دارند نگرانو بيش از آنچه كه عمل كرده اميدوار است. ✍اگر بى نياز گردد مست و مغرور شود،و اگر تهيدست گردد،مأيوس و سست شود. ✍چون كار كند در آن كوتاهى ورزد،و چون چيزى خواهد زياده روى نمايد،
✍چون در برابر شهوت قرار گيرد گناه را بر گزيده، توبه را به تأخير انداز، ✍و چون رنجى به او رسد از راه ملت اسلام دورى گزيند
11:13 - 6 August 2026