۱/《پسرم! درست است که من در میان گذشتگان حضور نداشتم و به اندازه همه آنها عمر نکردهام، اما در کردارشان نظر کردم و در اخبارشان اندیشیدم و در آثارشان سیر کردم تا آنجا که گوئی یکی از آنان شدم و به سبب اطلاعات کاملی که از اوضاع آنها یافتهام، گوئی از اول تا آخر عمرشان با آنها بودهام. پس قسمت روشن