امام کاظم (ع) می فرمایند: اى اسحاق! همانا در جهنم درهاى است بنام «سَقَر». از زمانى كه خداوند آن را آفریده، نفس نكشیده است. اگر خداوند به اندازه سر سوزنى به او اجازه تنفس بدهد، بدون شك همه زمینیان را آتش مى زند.
و همانا جهنمیها از گرما، بدبویى، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى اهل این دره آماده نموده است، گریزانند.و همانا بدون شک در این دره كوهى است كه همه كسانى كه در این دره هستند از گرما، بدبویى، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى ساكنان این كوه مهیا نموده است، گریزان هستند.
و همانا بدون شك در این كوه شِعبی است كه همه ساكنان این كوه از گرما، بدبویى، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى ساكنان آن آماده نموده است، گریزان هستند. و همانا بدون شك در این شعب چاهى است كه همه ساكنان این دره از گرما، بدبویى، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى ساكنان این چاه مهیا نموده است، گریزانند.
و همانا بدون شك در این چاه افعیای است كه همه اهل این چاه از پلیدى، بدبویى، كثیفى و سمهایى كه خداوند عز و جل در نیش آن براى اهلش مهیا نموده است، گریزان هستند. و همانا و بدون تردید در شكم این افعى هفت صندوق است كه پنج نفر از امتهاى گذشته و دو نفر از این امت در آن هستند.
عرض كردم این پنج نفر و دو نفر كیستند؟ فرمودند: آن پنج نفر عبارتند از: «قابیل» كه «هابیل» را كشت، نمرود كه با حضرت ابراهیم ع در باره وجود خدا بحث كرد و منکر خدا شد و گفت: من زنده مىكنم و مىمیرانم، فرعون كه گفت: من بالاترین خداى شما هستم، یهودا كه گروهى را یهودى نمود، بولس كه عدهاى را مسیحى نمود.
(جامع الاخبار، شیخ تاج الدین محمد بن محمد بن حیدر شعیری، ص ۴۲۰)
09:09 - 27 August 2024