یکی از تواناییهای متمایز انسان، امکان استدلال و دستیابی به فهم مشترک است؛ اما برخورداری از این توانایی به آن معنا نیست که هر تفاهمی لزوماً صحیح یا کارآمد باشد.#تفاهم صورتگرفته، دستکم بر اساس نتایج آن تا به امروز، از حیث زمانبندی، محتوای تعهدات و سازوکار اجرای متقابل، فاقد کارکرد است. ارائه امتیازهای قطعی داخلی در برابر تعهدات مبهم طرف مقابل در این تفاهم میتواند به فرصتسوزی برای #ایران و فرصتآفرینی برای طرف دیگر بینجامد.جریان یکماه اخیر را مرور کنید. از گشایش تنگه و پر شدن بخشی از ذخایر نفتی تا حملات پراکنده ولی هدفمند آمریکا. زد و خورد محدود آنهم در گستره سرزمینی ایران، زمانی که پر تکرار می شود، توان دفاعی را فرسوده، مستهلک (و احتمالا در نهایت مضمحل) می کند. استفاده چندین باره از یک کارت برنده، مثل #تنگه#هرمز، سبب یادگیری سیستم درگیر با آن و کاهش اثر تهدید و تقلیل آن به ابزاری فاقد اعتبار می شود. ممکن است سوال شود، تفاهم نکنیم چه کنیم؟ تفاهم بکنید ولی نه شتاب زده، نه قبل از دریافت ما به ازای نقد. نسیه کار کردن، در جهان امروز، ورشکستگی بدنبال می آورد. هر آنچه نقد ستاندی، نهایت همان است. تضمینی در کار نیست. به قول گلشن: رو قوی شو اگر راحت جهان طلبیکه در نظام طبیعت ضعیف پامال استپ.ن: لطفا اون #بمب_اتم رو هم بسازید. ۷۰ درصد قوی شدن رو طی می کنید.