اولا من هم غیر از این نگفتم ، گفتم اول قانون درست کنید و بعد اینترنت را رها کنید ثانیا بحث این مبحث مفصل هست و بخشی آورده شده ثالثا کاش الگوهای سراسر دنیا را میدیدیم هیچ جا مثل ایران بی در و پیکر نیست البته حاصل تربیت گذشته رها شده را همین الان داریم متاسفانه میبینیم
اگر صرفا اندکی دقیق و بدون تعصب همین متن را بخوانید، نگرانی اصلی این مقالات، تربیت نسل جوان و کاهش آسیبهای روانی و اجتماعی ناشی از محتوای خشن است، نه کنترل اطلاعات کل جامعه. راهکارهای پیشنهادی نیز آموزشی، فرهنگی و نظارتی (مانند ردهبندی سنی) هستند، نه قهری و محدودکننده برای همه شهروندان
در اینجا لیست مغالطههای این تحلیل آورده شده است:۱. توسل به مرجعیت نامربوط:استفاده از تخصص پزشکی کودکان برای دخالت در حوزه پیچیده امنیت ملی و مدیریت جنگ. (مثل اینکه یک مهندس راه و ساختمان بخواهد برای بیمار نسخه جراحی قلب بپیچد).
۲. بیربطی (عدم استنتاج):نتیجهگیری او هیچ ربطی به منابعش ندارد. منابع میگویند «بازی خشن برای روان کودک مضر است»، اما او نتیجه میگیرد «پس اینترنت باید در جنگ برای همه قطع شود!».
۳. تعمیم ناروا:تعمیم دادن یک قانون و محدودیت که صرفاً مخصوص گروه حساس «کودکان» است، به کل جمعیت «بزرگسال و بالغ» یک کشور.
۴. قیاس معالفارق (تمثیل اشتباه):مقایسه کردن نظارت تربیتی والدین بر بازی فرزند با قطع کامل ارتباطات یک ملت توسط دولت در شرایط بحرانی جنگ؛ دو موضوعی که هیچ شباهتی به هم ندارند.#اینترنت#internet #گنگ_تعاملی#اینترنت_آزاد
20:13 - 16 April 2026