مولای منلباسِ تقوا بر تن نداشتیم که کلمات شمارا نفهمیدبمحجابِ غفلت، چنان بر دل و عقلِ ما پرده افکنده که سخنانتان را میشنویم، اما جانمان نمیلرزدالهی فدایتان شوم؛ چه فاصلهای است میان ما و شما.... اگر قرار بود زهد، جامهی انسان بر تن کند، جز شما چه کسی شایستهترین قامت برای آن بود؟ دلتنگتونم 😞