امروز به مصلی رفتم؛ نه برای نمازی که رهبرم در آن چون کوهی از ایمان قامت بسته باشد، که برای وداع با پیکر بیجانش. آخرین نمازی که در مصلی به امامت ایشان خواندم، نفسهای خانوادهام را در کنارم حس میکردم؛ نفسهایی که امروز چون خوابی رنگباخته و تنها در مشام خاطرهام جاریاند./۱
