درود بر عقل سلیم! روزی که خود، در آن سوی آوردگاه، آن ابرقدرت پرطمطراق را چنان در قرق خود گرفتی که حتی غبار نعلینش از مرزها فراتر نرفت، امروز از کدام خرد پخته برمی آید که دوباره طناب تلفن به سوی همان دیار بکشی؟ مردم این خاک کهن، آنان که زمانی موشک آن بیگانه را نه بر فراز آسمان، که در عمق خاک خود مهار
کردند، اکنون حیران و سرگشته می نگرند که از همان خنجر برنده میخواهند کبوتری صلح جو بسازند. وای بر روزی که کبوتر از کام موشک برخیزد! دلم برای خون هایی که ریخته شد ولی انتقامی گرفته نشد میسوزد. این چه معمای پرپیچ و خمی است که عقل در حل آن لنگ میماند و خرد در وادی آن سرگردان؟
15:22 - 14 June 2026