هژمونی دریایی آمریکا هنوز روی ناو هواپیمابر، زیردریایی هستهای، لجستیک و شبکه متحدان میایسته؛ اما یه لایهی جدید هم داره روش سوار میشه: AI، سیستم خودران و جنگ شبکهای. تو این لایهی تازه، نفوذ آدمهایی مثل پیتر تیل ـ از طریق Palantir و Anduril ـ داره کمکم آینده این برتری رو پشتصحنه عوض میکنه.
حفظ حکومت دریایی (Maritime Hegemony) توسط ایالات متحده،یک استراتژی بسیار پیچیده و چندلایه است که ترکیبی از تکنولوژی،لجستیک، اتحادهای سیاسی و مدیریت اقتصاد جهانی،است.آمریکا از طریق ۵ ستون:۱.ناوگان هواپیمابرد: «پایگاههای هوایی شناور»مهمترین ابزار آمریکا،ناوگان ضربت هواپیمابرد (Carrier Strike Group) است.آمریکا ناوگانهایی دارد که هر کدام مانند یک شهر یا یک پایگاه هوایی کوچک در میان اقیانوس عمل میکنند.قدرتپخشیPower Projection:یک هواپیمابرد آمریکایی میتواند در هر نقطه از جهان (حتی در جایی که هیچ پایگاه زمینی وجود ندارد)مستقر شود و با استفاده از جنگندههای خود،قدرت هوایی،زمینی و دریایی اعمال کند.تکنولوژی برتر:کیفیت جنگندههایی مثل F/A-18 که از روی این ناوها پرواز میکنند.۲. شبکه لجستیک و پایگاههای جهانی (Global Base Network)بزرگترین چالش هر نیروی دریایی،«مسافت»است.-پایگاههای سراسر جهان: آمریکا در نقاط استراتژیک (مانند ژاپن، کره جنوبی، آلمان، قطر،دیگو گارسیا و غیره) پایگاههای نظامی عظیمی دارد.این پایگاهها به نیروی دریایی اجازه میدهند که به جای بازگشت به خاک آمریکا،در نزدیکی مناطق درگیر مستقر شود.*توانایی پشتیبانی: آمریکا در لجستیک بیرقیب است. آنها میتوانند هزاران تن تجهیزات و سوخت را در میان اقیانوس به ناوهای خود برسانند،چیزی که به آن «توانایی پایداری در عملیات» میگویند.۳. تسلط بر زیرسطح (زیردریاییهای هستهای)در حالی که هواپیمابردها برای«نمایش قدرت» هستند،زیردریاییها برای «جنگ واقعی و مخفیانه»هستند.۴.شبکه متحدان و امنیت جمعی(Alliances)آمریکابه تنهایی نمیتواند تمام اقیانوسها را کنترل کند، بنابراین از «قدرت از طریق متحدان»استفاده میکند.#جنگ #ایران
گلوگاههای دریایی(Choke Points)جهان نشان میدهد چه کسی بر آنها حاکم است و چرا این مسیرها برای اقتصادجهانی حیاتی هستند.۱.گلوگاههای استراتژیک جهان:حاکمیت و اهمیتاین مسیرها را «گلوگاه» مینامند،زیرا اگر بسته شوند،جریان تجارت جهانی دچار شوک یا توقف میشود.| نام آبراه / تنگه | کشورهای کنترلکننده|اهمیت استراتژیک و نوع کالاهای در حال انتقال|*کانال سوئز: مصر| حیاتیترین مسیر انتقال *کالاهای مصرفی، نفت و گاز*از آسیا به اروپا.بدون این کانال،کشتیها باید دور آفریقا بزنند که هزینهها را چند برابر میکند.*تنگه هرمز:ایران و عمان| قلب انرژی جهان.بیشترین حجم*نفت و گاز*جهان از اینجا به بازارهای آسیا و اروپا منتقل میشود.بستن این تنگه میتواند قیمت جهانی نفت را فوراً منفجر کند.*بابالمندب:یمن، جیبوتی و اریتره| درگاه ورود به کانال سوئز.انتقال*نفت و کالاهای تجاری*از اقیانوس هند به مدیترانه.در حال حاضر به دلیل تنشهای منطقه ای، یکی از پرریسکترین نقاط است.*تنگه مالاکا:اندونزی،مالزی و سنگاپور|مسیر اصلی انتقال*نفت به چین و ژاپن* و انتقال*کالاهای تولید شده در چین*به اروپا و خاورمیانه. چین به شدت نگران قطع شدن این مسیر است.*کانال پاناما:پاناما/اتصال اقیانوس اطلس به آرام. بسیار مهم برای تجارت *آمریکای شمالی با آسیا*و جابجایی محصولات کشاورزی و کالا در جهان.*تنگه جبلالطارق:اسپانیا و بریتانیا|درگاه ورود به دریای مدیترانه از اقیانوس اطلس.کنترل ورود و خروج کشتیها به جنوب اروپا و شمال آفریقا.*بوسفور و دردانیل:ترکیه| تنها راه خروج از *دریای سیاه*.برای روسیه،اوکراین و کشورهای دریای سیاه برای صادرات*غلات و انرژی*حیاتی است.
در دنیای سیاست و ژئوپلیتیک،برخلاف جادهها یا محصولات تجاری، آبراههای استراتژیک (تنگهها و کانالها) تحت«حاکمیت ملی» (Sovereignty)کشورهایی هستند که از میان آنها عبور میکنند. بنابراین، کنترل این مسیرها در دست*دولتها*است.شرکتها فقط این مسیرها را *استفاده*میکنند یا در مدیریت برخی از آنها (به عنوان پیمانکار یا مدیریت دولتی) نقش دارند.✳️نقش شرکتهای بزرگ (کاربران و تأثیرگذاران)شرکتها مالک نیستند،اما دو نقش مهم در این آبراهها دارند:1.شرکتهای کشتیرانی (Shipping Lines):شرکتهای عظیمی مثل **Maersk** (دانمارک)، **MSC** (سوئیس) و **CMA CGM** (فرانسه) بزرگترین کاربران این مسیرها هستند.اگر این شرکتها تصمیم بگیرند از یک مسیر عبور نکنند(مثلاً به دلیل جنگ در دریای سرخ)، اقتصاد جهانی تکان میخورد.2. **شرکتهای بیمه (Insurance Companies):شرکتهایی مانند **Lloyd's of London** (بریتانیا) کنترل نمیکنند، اما با تعیین «بیمه ریسک جنگ» برای عبور از تنگه هرمز یا بابالمندب،میتوانند به طور غیرمستقیم تعیین کنند که عبور از آن منطقه چقدر برای تجار گران یا خطرناک باشد.✅خلاصه اگر کسی بخواهد قدرت جهانی را در قرن ۲۱ اعمال کند،نباید به دنبال خرید شرکتها باشد، بلکه باید بر *«تنگهها»*کنترل داشته باشد. هر کشوری که بتواند عبور از یکی از این نقاط(مثل تنگه هرمز یا مالاکا)را مدیریت یا مسدود کند،میتواند اقتصاد قدرتهای بزرگ دنیا را تحت تأثیر قرار دهد. در اینجا به اهمیت تنگه هرمز و نبرد پنهان ترامپ برای حفظ قدرت و تسلط خود بر آبراه ها و گلوگاه های جهان پی بردید.ترامپ میترسد اتفاقی که برای انگلستان با از دست دادن کانال سوئز افتاد برای او و آمریکا نیز رخ دهد و کنترل جهانی آب را ازدست بدهد.
۲. بزرگترین قدرتهای دریایی جهان(به ترتیب)تعیین قدرت دریایی فقط بر اساس «تعداد کشتی» نیست؛ بلکه بر اساس «توانایی پرتاب قدرت» (Power Projection) یعنی توانایی یک کشور برای جنگیدن یا حفاظت از منافع خود در هزاران مایل دورتر از مرزهای خودش،سنجیده میشود.*رتبه ۱: ایالات متحده آمریکا (ابر قدرت بیرقیب)چرا؟آمریکا در حال حاضرکشوری است که میتواندهر نقطه از اقیانوسهای جهان(آمریکا، آسیا، اروپا) حضور نظامی داشته باشد.*ویژگی اصلی:داشتن ناوگان عظیم هواپیمابردAircraft Carriers).هر هواپیمابرد آمریکایی مانند یک پایگاه هوایی شناور است که میتواند در میانه اقیانوس، جنگ را مدیریت کند.*رتبه ۲:چین (قدرت صعودی و پرسرعت)چرا؟چین در دو دهه اخیربزرگترین نیروی دریایی جهان را از نظر*تعداد کشتیها*ساخته است.*ویژگی اصلی:چین در حال حرکت از یک نیروی دریایی «ساحلی»به یک نیروی دریایی«اقیانوسی»(برای حضور در دورترین نقاط جهان)است.تمرکز آنها بر ساخت انبوه کشتیهای جنگی و زیردریاییهای پیشرفته برای کنترل تنگه مالاکاودریای چین جنوبی است.*رتبه ۳:روسیه(قدرت زیردریایی و منطقهای)چرا؟روسیه برخلاف آمریکا و چین،تمرکز خود را بر تسلط جهانی اقیانوسهای دور) نمیگذارد،بلکه برتسلط منطقهای(دریای سیاه، بالتیک و اقیانوس شمالی) تمرکز دارد.*ویژگی اصلی:روسیه در زمینه زیردریاییهای هستهای و تسلیحات ضد کشتی بسیار قدرتمند است. هدف روسیه بیشتر دفاع از مرزهای دریایی خود و کنترل مسیرهای خروجی از دریای سیاه است.کشورهایی که گلوگاههای دریایی را کنترل میکنند (مثل مصر یا ایران)،قدرت اقتصادی و سیاسی دارند؛اما کشورهایی که ناوگان دریایی عظیمی دارند(مثل آمریکا و چین)قدرت تعیین سرنوشت این گلوگاهها را در اختیار دارند.#تنگه_هرمز
13:15 - 15 تیر 1405
11 Replies
@Dr_Nshokouhifar16 تیر 1405*کانال سوئز قدرت بریتانیا را «گرفت»یا«نابود کرد»، بلکه بحران کانال سوئز، «نماد»و«نقطه پایان» دوران قدرت جهانی بریتانیا بود.یعنی بریتانیا به دلیل کانال سوئز ضعیف نشده بود،بلکه قدرت او از قبل(به دلیل جنگها)کم شده بود و حادثه سوئز،این ضعف را به شکلی رسواکننده به دنیا نشان داد.۱.دوران اوج قدرت بریتانی…Show more
@Dr_Nshokouhifar16 تیر 1405*دخالت آمریکا (عامل اصلی):برخلاف انتظار بریتانیا،ایالات متحده(تحت ریاست جمهوری آیزنهاور)به شدت از این حمله انتقاد کرد.آمریکا نگران بود که این حمله،کشورهای اسلامی را به سمت شوروی سوق دهد. آمریکا با تهدید بریتانیا به فروپاشی اقتصادی و قطع کمکهای مالی،آنها را مجبور به عقبنشینی کرد.*تحقیر دیپلماتیک…Show more
@Daraeiali16 تیر 1405Replying toسلاممطلب بسیار خوب و آموزنده ای است و متشکرم از به اشتراک گذاردن آنها.دو نقد: ۱- استفاده از قیدها به گونه ای است که بزرگنمایی بنظر میاد و این ذهنیت پیش میاد که نویسنده آمریکایی است. ۲- در هر مولفه قدرت در حوزه حکومت دریایی به نقاط ضعف اشاره نشده.تشکر مجدد
@Haghighat_Jo22 تیر 1405Replying toروایت ساختاری خوبی بود؛ اما هدف شما چه بود؟تمام اشکال تفکر غربی در این است که مبنای آن ماده و امکانات مادی است.این ابهت به شرط اراده ایمانی آزادگان جهان، پوشالی است!ایمان کامل به خدا، یاری خدا را به همراه خواهد داشت.نمونه:۱. دیروز: طوفان شن طبس۲. امروز: حفره روباه دشت مهیار اصفهان
@user17687693798122 تیر 1405Replying toمطالب مفیدی بود اینرا اضافه کنم این چهار گزینه تسلط بر جهان تجربه آمریکا بعد از جنگ جهانی اول بود که در جنگ دوم آنرا عملیاتی کرد و کم کم آنرا ارتقاع داد یکی از دلایل استقلال دادن آمریکا به کشورهای تحت سلطه اروپایی به همین دلیل بوده که آنها را مطیع خود کرده پایگاه های خودش را در آن کشورها مستقر کند
@Mojahed545522 تیر 1405Replying toاز کسی که مواجب بگیر آمریکاست چنین پستی عجیب نیستعجیب آن است که سالها جنایت و غارت تمامیت انسانها و بناکردن امپراطوری بر خونهای به ناحق ریخته شده را مایه مباهات می دانند!اما خداوند متعال در کمین است..
