برای کودک میناببرای نوزاد غزهبرای رنج انسان ایپستینبرای حضور نام هر انسان به قلم فتحعلی علوی سوق منتشر شد .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِباز نویسی «ردیف اشراق ،ایران جان»به فلم : فتحعلی علوی سوق ای سرود سپیده#ای_پرچم_جان_بر_فراز_افق_اندیشهاز فلق نخستین برآمدی#تا_رنج_انسان_ایپستین_را_به_نغمهی_کرامت_پیوند_زنی.شفق، شکوه تو را بر رواق کیهان میپاشد،و شعاع مهر، هلال زخمی شب را مرهم است.
واژهها، هماهای نهانیاند:از دیوان دوردست تاریخ،به بند امروز انسان میپرند.ای پرچم،نه پارچهای که در باد بپیچد،که عهدی است_میثاقی سنجیده_میان حقیقت و حریت،میان حرمت انسان و حضور نام.
من از افق، فروغ تو را نوشیدهام.سبوی سپیده را بر لب آوردهام،تا هر واژه، نیلوفری شودکه از گلولای محنت میرویدو به مهتاب کرامت انسان میرسد.#کرامت، نامِ بلند توست:وقتی #کودک_میناب ،فردای روشن خود رابیهراس شب میخواهد،و مادر، دست تبدار جهان رابا مرهم صبر میشوید.
#حریت، پرچم دوم توست:نه فریاد بیوزن،که وزن بیفریاد وجدان-آنجا که سنگ، از سنگینی ظلم صهیون،بر #نوزاد_غزه میگریدو آب، از آینهگی خود شرم میکند.ای سرود سپیده،در رستاخیز هر صبح،از خاک عهد انسان برمیخیزیو بر رواق زبان میآویزی:زبان فارسی، ردیف اشراق توست،ترجیع نور بر وزن بیمرز.
مرا به نام بخوان،به نام اندیشه، به نام انسان:که هر نام، نردبانی استاز نفس تا نهفت راز.و چون هلال امید، آغاز شد،تمامه ی مهتاب از تو خواهد گفت:که پرچم، اگر #عهد_نخستین ( دانستن ، توانستن ،پذیرفتن )شوددر هیچ باد نمیلرزدـباد، در او راه میجوید،و راه، به مهر میرسد.
پس برافراز،نه بر قلههای سنگ،که بر قلههای دل:آنجا که افق، افق را میبیند،و فلق، فلق را میزاید،و سپیده، سپیده را میسراید.ای پرچم جان،ای سرود سپیده،در اشراق آخرین،تو همان حقیقتیکه واژه در برابرش میایستدو اعتراف میکند:«انا لله و انا الیه راجعون .»
17:23 - 21 April 2026
2 Replies
