اسمش را گذاشته ام "لبخند ارزشمند". در دنیایی که کله از گوشی بیرون آوردن و فقط نگاه کردن به آدم روبرویت، کیمیاست، سلام کردن و لبخند زدن، قابل ارزشگزاری نیست. هر صبح که اکثر دانش آموزان با اخم و بی حس و حال وارد مدرسه میشوند، و در جواب سلام صبح بخیر پر از انرژی من، بدون کوچکترین بازخورد، صوتی
نامفهوم شبیه "س" را بالا میایند، دانش آموز پر انرژی را باید گذاشت روی سر و حلوا حلوا کرد. من به لبخند دانش آموزی که با صدای بلند، جواب سلام صبح بخیر مرا میدهد، میگویم "لبخند ارزشمند". البته من گیرتر از آنم که بگذارم دانش آموزانم با این حال و هوای فس، بروند سر کلاس. با برگزاری صبحگاههای شاد و
چالش برانگیز تا ویندوزشان را بالا نیاورم ول کنشان نیستم.
09:02 - 19 November 2025
389 Views