یه وقتایی زندگی جوری سخت میگیره که حس میکنی همه چی داره دست بهدست هم میده تا زمینت بزنه…درها یکییکی روت بسته میشن،نگرونیها ولمون نمیکنن،و امید کمکم رنگ میبازه…ولی دقیقاً همونجا باید وایستی، یه نفس عمیق بکشی و از ته دل بگی:حسبیالله...خدا برام کافیه(: