سالهاست قلبهایمان کبود ماندهانداز بس غم و اندوه را فرو خوردهاند و درد را در سکوت، لختهلخته در رگهای خود پروراندهاند.قلبهایی که هزار پاره شدند،و با نخ التماس به هم دوخته شده اند که از آنخون مرده میچکد.چه دستهاییکه به خون بیگناه دل آلوده شدندو چه نفسهاییکه سالها پیش مردند..و تمام
ما سالهاست خودمان نیستیم و کسی متوجه نمیشود! (:
00:34 - 13 July 2026
3 Replies
