غروب، آنگاه که نوای علی فانی در زیارت آلیاسین میپیچد و عطر عودِ ایوان نجف به مشام میرسد، نگاهم به فرشِ حرمِ جدِّ عطشانت گره میخورد و همانجا، در آن لحظهی غریبِ غروب، جهان آرامآرام از یادم میرود و تنها یک نام در دلم باقی میماند؛ نامی که دل، پیش از زبان، آن را میشناسد: یا بقیّةَ الله.
18:46 - 3 مهر 1405
3 Reactions
149 Views