از ساعاتی دیگر قرار است چشمانمان برای همیشه به ندیدن مرد مهربان ایران عادت کند. کسی که در والاترین و اعلاترین مقام سیاسی-دینی یک کشور، شبیه مستضعفین زندگی کرد. تنها فرمانفرمای ایران که به ایرانیان جرأت ایستادگی و مقاومت داد. کسی که برای زدودنِ باورِ "تفاخر به بردگی برای آمریکا و اروپا" و برساختن "ایران باوری" عمر خویش را فدا کرد. کسی که "پشتِ تپه زادههای مرتجع سلطه خواه" او را طبق سیرهی مرادشان (پهلوی اول و دوم) پناه برده به پناهگاه میپنداشتند...و او در همان خانهی همیشگی ماند و در کنار دختر، نوه، عروس و دامادش به پیروی از ولایت اهل بیت علیهمالسلام به شهادت رسید و فرزند شریفش به جانبازی نائل آمد.زخم زبانها را نشنوید و عوعوی سگان بیحیای پیک بر دهان را به حساب آخرتشان رها کنید. آنها اهل دوزخی هستند که خداوند فرمود هیزم آن سنگها و آدمیانند...#یا_لثارات_الحسین#آقای_شهید_ایران