ای ساربان! آهسته رو، کآرام جانم می‌رود‌. وآن دل که با خود داشتم…

ای ساربان!آهسته رو،کآرام جانم می‌رود‌.وآن دل که با خود داشتم ،با دل ستانم می‌رود.من مانده ام مهجور از او؛ بیچاره و رنجور از او. گویی که نیشی دور از اودر استخوانم می‌رود...سعدی.

04:35 - 5 خرداد 1405

2 Reposts 33 Reactions

814 Views