نظر خودم رو در مورد این جلسه کرسی «پاتولوژی فرهنگی» مینویسم:
📗 عنوان جلسه:چگونه هنجارها بیصدا تغییر میکنند⁉️📂 توضیحات کوتاه:✓ در این نشست از سلسله جلسات کرسی، به سراغ یکی از پیچیدهترین پرسشهای مربوط به دگرگونیهای آرام و بیصدا رفتیم؛ تحولاتی که نه با برخورد مستقیم بلکه با تکرارهای کوچک و اثرهای انباشته شکل میگیرند.✓ در گفتوگویی تحلیلی با مهمان …Show more
آگاه بودن و آگاه شدن از ویروس یک چیزه و تصمیم آگاهانه در مورد عدم رسیدگی و درمان ویروس یک چیز دیگه هست.امروز دیگه بعد سالها کار شدن اینکه حجاب چیه، خطرات این بیعفتیها و رواج سبک زندگی غربی چیه؛ هممون به نوعی بیاطلاع نیستیم. حتی اینکه میدونیم هدف این تهاجم فرهنگی آندلسیزاسیون جامعه ما هستش.
نتیجهای که میخوام بگیرم اینه که جامعه ما حتی قشر مذهبیش دیگه درگیر مشکل ناآگاهی نیست، درگیر اینه که به دلایل مختلف و مهمترینش اینه که یا نمیخواد هزینه بده یا خسته شده؛ دیگه تصمیم قطعی گرفته که در مقابل اون ویروسی که تمثیل فرمودید تصمیم به عدم رسیدگی و عدم درمانش گرفته.
در واقع میشه همون جلسه «عجیبتر از برهنه شدن آن دختر» که جامعه عریان شدن اون دختر رو میبینه ولی دیگه تصمیمی به مداخله و اصلاح ناهنجاری نداره.
اینجا البته میخوام توجهتون رو به یک نکته خیلی مهم جلب کنم؛ اینکه امروز حاکمیت هم «هزینه» این موضوع رو بالا برده! هزینه امر به معروف و نهی از منکر، هزینه مشارکت اجتماعی برای اصلاح ناهنجاریها و... که در جلسه آخر بیان فرمودید!
پس مشکل جامعه ما در شرایط فعلی همین هزینه اقدام بود که حاکمیت خود این معضل رو عمیقتر کرده؛ یعنی در واقع به یک خودکشی فرهنگی - اجتماعی دست زده!
19:32 - 20 April 2026
1 Quote posts
366 Views