بازی و اثر معجزهآسای آن بر فرزندان بچهها،بیشتر از اسباببازی،پدر و مادری میخواهد که بازیکردن بلد باشند… ❤️یک کودک،شاید خیلی چیزها را سالها بعد فراموش کند؛اما هیچوقت یادش نمیرودچه کسی روی زمین کنارش نشست،با او خندید،دنبالش دوید،قلعه ساخت،قصه گفتو چند دقیقه، تمامِ دنیا را تعطیل کردفقط برای «با او بودن»…گاهی فکر میکنیمبرای خوشحال کردنِ بچهها باید پول بیشتری خرج کنیم،در حالی که دلِ کودک،بیشتر از هر چیز،برای «وقتِ تو» میتپد…کودک،در میانِ بازیهای ساده،عشق را یاد میگیرد…امنیت را لمس میکند…و باور میکند که «مهم» است…پدرها…شاید خسته از کار به خانه برگردید،اما باور کنیدچند دقیقه بازیِ کودکانه با فرزندتان،میتواند تا سالها در قلبش تبدیل به امنترین خاطرهی دنیا شود…مادرها…گاهی ظرفها میمانند، خانه بههم میریزد،اما کودکیِ بچهها منتظر نمیماند…این روزها،خیلی زود میگذرند…روزی میرسدکه خانه آرام میشود،اسباببازیها جمع میشوند،و شما دلتان برای همین شلوغیهای کوچک تنگ میشود…پس تا هنوز دستِ کوچکش در دستِ شما جا میشود،تا هنوز با ذوق صدایتان میکند:«بابا بیا بازی…»«مامان نگام کن…»زندگی را چند دقیقه کنار بگذارید…روی زمین بنشینید…بخندید…بازی کنید…چون کودکان،عشق را از لابهلای همین لحظههای ساده میفهمند… ✍ محسن پوراحمدخمینی (روانشناس)
12:24 - 24 August 2026