اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما راهمو بخشد به عالمها سمرقند و بخارا رااگر حافظ هبه فرمود شهر دیگران بر اوجسارت من نخواهم کرد هم وزن ثریا رادر این عالم مگر از عشق برتر هستکه صائب داده بر او دست تن یکجا و یک پا راعجب دنیای مجهولی زده حافظ بر این ابیاتکه دارم غصهی افزون بر این خرج مهیا را