📍از لقلقه زبان فراتر نمیرود!📌عدهای تصور میکنند که تکرار یک سری الفاظ و اذکار، بدون توجه به محتوا و معنای آنها و بدون توجه قلبی به خداوند، به آنها کمال و تعالی میبخشد و عمل آنها از جهاد در راه خدا نیز برتر است!
📌 غافل از این که ذکری که طبق عادت انجام میگیرد و
از حد لقلقه زبان فراتر نمیرود، سودی به حالتشان نمیبخشد. 📌ذکر وقتی ارزش دارد که همراه با توجه و حضور قلب باشد و فرد را از گناه و عصیان باز دارد. 📌کسی که به معصیت و گناه مشغول است امکان ندارد، بتواند به ذکر واقعی بپردازد؛ همان گونه که ممکن نیست از کسی که به خداوند توجه دارد و خداوند را
ناظر و حاضر میبیند، معصیت سر زند. 📌هنگامیکه معصیت از فرد سر میزند که از خداوند غافل گشته و او را فراموش کرده باشد. در این حال تفاوت نمیکند که زبانش به گفتن ذکر مشغول باشد یا نباشد.یاد او، علامه مصباح یزدی رحمهالله علیه .
07:13 - 9 August 2025
6 Reactions
3347 Views