✍️ما رودِ خروشیم و پُر از تابِ رسیدن؛در عشقِ تو، با شوق، بینام بمیریم.نه بیم زِ طوفان، نه هراس از شکستن؛از جامِ تو نوشیم و ماندگار بمیریم.گر بار امانت، به جان ما نهادند؛آبیتر از این، در خلوص بمیریم.در مکتبِ عشق، درسِ شرف آموختیم؛با یادِ تو در سینه، با هدف بمیریم.
آبی تر از آنیم که بیرنگ بمیریم . از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم!"ما آمده بودیم تا مرز رسیدن .همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیریم .ما را بکُش و مُثله کن و خوب بسوزان ؛لایق که نبودیم در این جنگ بمیریم"یک جرات پیدا شدن و شعر چکیدن . .…