در بیت حافظ:«با خراباتنشینان ز کرامات ملافهر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد»منظور این است که نزد کسانی که اهل رهایی از ظاهرگرایی و ادعا هستند، از کرامات و بزرگیهای معنوی خود سخن نگو؛ زیرا حتی اگر سخنی درست باشد، وقتی با حال و فضای مخاطب هماهنگ نباشد، بیاثر یا حتی نشانه خامی و خودنمایی میشود.
