توحید مفضل

ائمه اطهار (ع) به دلیل گستردگی دانشی که داشتند، به ویژه دانشی که منشأ الهی داشت، در جامعه اسلامی دارای مرجعیت علمی بودند و خلفا و روشنفکران در بسیاری از مسائل فقهی، کلامی و دینی خود به آنها مراجعه می کردند. امیر مؤمنان حضرت علی (ع) بارها می فرمود: «پیش از آنکه مرا از دست بدهید، از من بپرسید!». به گواه تاریخ هیچ یک از اصحاب رسول خدا (ص) جز علی بن ابی طالب (ع) چنین ادعایی نکرده بودند. در روایتی از علم گسترده و نامتناهی امام علی (ع) از زبان امام صادق (ع) آمده است: «من به آنچه در آسمان ها و زمین و بهشت و جهنم است علم دارم!» او از دقایقی که قبلاً اتفاق افتاده و بعد از آن چه خواهد شد آگاه است! خوشبختانه کتاب توحید مفضل از دیرباز مورد توجه علما و بزرگان بوده و حتی به زبان های دیگر نیز ترجمه شده است و در راستای افزایش آگاهی پارسی زبانان، دانشمند بزرگ و احیاگر میراث شیعه، علامه فاضل محمدباقر مجلسی (ره) آن را ترجمه کرده است. این کتاب بینش های معنوی عمیقی از امام صادق (ع) ارائه می دهد و خوانندگان را با درک عمیق تری از الهیات و هستی آشنا و راهنمایی‌های اخلاقی و اخلاقی بی‌زمان ارائه می‌کند.