بسمِ الله… که آغازِ سخن نامِ خداستاولین واژهٔ این دفترِ ما یادِ خداستقلم از نورِ یقین، جوهرِ الهام گرفتهرچه در سینهٔ ما میجوشد، از دادِ خداستحرف اگر بال گشاید به هوای غزلتپرِ پروازِ دلِ خسته به فریادِ خداستما در این حلقهٔ شعر آمدهایم از سرِ شوقکه نفسهای کلام از نفسِ بادِ خداستداستان مینویسیم و جهان تازه شودقصه وقتی که شروعش به دلِ شادِ خداستراه اگر دور شود، شعر چراغِ ره ماستنورِ این راهِ بلند از نفسِ یادِ خداستبسمالله… بنویسیم که این محفلِ عشقزنده تا صبحِ ابد با نفسِ یادِ خداست#محمدجوادتاجیکخیر مقدم میگم به عزیزان و همراهانی که به گروه می پیوندن