در جهانی که قدرتهای بزرگ خود را مدعیان اصلی #اخلاق و #حقوق_بشر میدانند، پرسشی قدیمی اما همیشه نو مطرح میشود: آیا #نظام_کنونی جهان، همان بهترین شکل ممکن اداره جوامع انسانی است؟وقتی جزیره خصوصی #جفری_اپستین به نمادی از #فساد نخبگان سیاسی و مالی غرب تبدیل میشود، و..
رسواییهایی که از آن پرده برداشته میشود تنها نوک کوه یخ به نظر میرسد، ذهن هر ناظر بیطرفی به شکلی عمیق به چالش کشیده میشود. این فقط یک پرونده جنایی نیست؛ نمایشی است از یک #سیستم_معیوب که در آن ثروت و قدرت میتوانند حتی شنیعترین اعمال را نیز بپوشانند.
این نمونه، همراه با #جنگ_افروزیهای پی در پی و حمایت بیقید و شرط از رژیمهای اشغالگر، این سؤال اساسی را پیش میآورد: آیا این "#نظم_جهانی" فعلی، همان چیزی است که بشریت شایسته آن است؟در قلب باورهای یک میلیارد و نیم مسلمان – و در کانون اعتقاد #شیعیان – پاسخ به این بحران، یک وعده الهی و انسانی است:
ظهور رهبری الهی از نسل پیامبران، معروف به #امام_مهدی (عج). این #باور، صرفاً یک انتظار منفعلانه برای معجزه نیست. بلکه تحلیل و قرائتی از #تاریخ است که مدعی است حکومت نهایی زمین، نه از آنِ فاسدان و سلطهگران، بلکه از آنِ "مردی از جنس خدا" خواهد بود؛ فردی که از دانشی برتر و #عدالتی ذاتی برخوردار است.
این ایده، پاسخی است به ناکامیهای پروژههای اومانیستی و سکولار در ایجاد #عدالت_جهانی. هنگامی که "#شیطان_بزرگ" (استعارهای از نظام سلطهگری جهانی) و #صهیونیسم بینالملل (به عنوان نماد اشغال و تبعیض) تنها به گسترش ناامنی و ناعدالتی دامن میزنند، باور به #منجی، ضرورتی منطقی مییابد.
او نه با تکرار الگوهای کهنه، که با ایجاد بنیادی نوین میآید: بنیادی که در آن #کرامت_انسانی بر سودجویی، و عدالت بر قدرت بیقید، پیروز میشود.این #انتظار، یک امیدواری رازآلود و انفعالی نیست؛ بلکه زنده نگه داشتن شعلهٔ باوری است که میگوید ساختارهای ظالمانه کنونی، آخرین فصل داستان بشریت نخواهند بود.
این مفهوم، فارغ از هر گرایش مذهبی، دعوتی است به #تأمل: آیا بشر میتواند بدون یک #تحول_بنیادین در منبع رهبری و ارزشها، به آرمان #صلح و #عدالت جهانی دست یابد؟ پاسخ شیعیان به این پرسش، شخصیت امام زمان است: تجسم حکومت خدا بر زمین به دست یک انسان کامل.#امام_زمان#موعود#عدالت_گستری