ایرانی عزیز حکیم ابوالقاسم فردوسی روزه را کار مردان خدا میداند:خنيده بهر جاى شهرسپ نامنزد جز بنيكى بهر جاى گامهمه روز بسته ز خوردن دو لببپيش جهاندار بر پاى شبچنان بردل هر كسى بود دوستنماز شب و روزه آيين اوستداستان طهمورَث پادشاه ایران و شَهرَسپ رو هم برید بخونید. یاعلی...
