تهمینه ی من، ترس من این است نباشدباب دلت این رستم بی رخش پر از غم
@Najaf_11012 April 2026Replying to andمن ندانم به نگاه تو چه رازیست نهانکه من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان
@user17202095969412 April 2026Replying to andنه، فرشته نیستی، از گرمیت می سوزد آدمپاره ای از آتشی، با اینکه شیطانی قشنگی
@Najaf_11012 April 2026Replying to andیک روز به شیدایی در زلف تو آویزمزان دو لب شیرینت صد شور برانگیزم
@user17202095969412 April 2026Replying to andمثـل مـغـرور ترین کافـــر دنـیـا کـه دلشاز کَفَش رفته و حتی به خدا رو زده استناخدایی شده ام خستهکه بعد از طوفانتا دم مرگ، دعا خوانده و پارو زده است
@Najaf_11012 April 2026Replying to andتوبه کردم که دیگر عاشق چشمی نشوملذتِ توبه بر این است که هی بشکنی اَش
@user17202095969412 April 2026Replying to andشرط پدرت بود مهندس شوم آخر ما شاعرکان را چه به سینوس و کسینوس ؟
@Najaf_11012 April 2026Replying to andسال ها بعد اگر قبر مرا نبش کنیکفنی نیست، تنی نیستولی بوی تو هست
@user17202095969412 April 2026Replying to andتو همان آب گوارای به وقت سحرینچشیدم لبی از تو اذان را گفتند
@user17202095969412 April 2026Replying to andتا که نزدیکت می آیم در همان حال مشوشکه میان رفتن و ماندن پریشانی ،قشنگی«درد ما را نیست درمان الغیاثهجر ما را نیست پایان الغیاثدین و دل بردند و قصد جان کنندالغیاث از جور خوبان ،الغیاث»
یا چشم بپوش از من و از خویش برانمیا تَنگ در آغوش بگیرم که بمیرم
22:55 - 12 April 2026
116 Views
1 Reply
@user17202095969412 April 2026Replying to andمن به بعضی چهرهها چون زود عادت میکنمپیششان سر بر نمیآرم، رعایت میکنمهمچنان که برگ خشکیده نماند بر درختمایه رنج تو باشم رفع زحمت میکنم