هوای سحر افتاد اینجا پیش پای گلشبنمی خندد چو بینی اشکی افتاده پای گلرحمی کن باز کن آن کوزه را رد یاران رفته در غنچه یا پیش پای گل
سرد بودن با مرا دیوار یادت داده استنارفیق بی مروت ، کار یادت دادهاستتوبه ات از روزهایم عشقبازی را گرفتآه از آن زاهد که استغفار یادت داده استدوستت دارم ولی با دوستانت دشمنی !گردش دنیا فقط آزار یادت داده استعهد با من بستی و از یاد بردی روزگاراز وفاداری همین مقدار یادت دادهاست
01:17 - 18 April 2026