@RANJ_023 اسفند 1404Replying toیاد اینا افتادم ... اون موقعی که از همون مغازه اطراف حرم میخریدم بعنوان سوغاتی کامل میتونستم تصور کنم چجوری و از کدوم قسمتش ذوق میکنید تک تکتون و الان میتونم اشک ها و بغضا رو ترسیم کنم، راستی اون سال هر کدوم یه پروژه داشتیم که هممون یجورایی مرتبط با گام دوم بود و سهم ما از رهنامه ها موضوع هامون شد
@Nemiidonam25 اسفند 1404قبل اینکه بریم تو کار ره نامه ها یادمه میگفتیم انقدر که همه رو بعد از اینکه از دست دادیم رفتیم سراغشون خسته شدیم باید حرفای اقا رو بیشتر بشنویم، بعد ره نامه هارو پیدا کردی چقدر از دیدن ۴۰ تاش کنار هم توی کتاب فروشیا خوشحال میشدم
نمیدونم. Replied
@RANJ_023 اسفند 1404Replying toیاد اینا افتادم ... اون موقعی که از همون مغازه اطراف حرم میخریدم بعنوان سوغاتی کامل میتونستم تصور کنم چجوری و از کدوم قسمتش ذوق میکنید تک تکتون و الان میتونم اشک ها و بغضا رو ترسیم کنم، راستی اون سال هر کدوم یه پروژه داشتیم که هممون یجورایی مرتبط با گام دوم بود و سهم ما از رهنامه ها موضوع هامون شد
@Nemiidonam25 اسفند 1404حیف شدمیخواستیم ۴۰ تاشو کامل کنیم یادمه همش میشمردم که هر کودوممون چندتاشو داریم و چندتا دیگشو باید بخریم تا پکش کامل شه
This post was deleted by the post author.
@Nemiidonam21 بهمن 1404Replying toاین یه چرخه طبیعیه توی همه نسل ها هستاصلا جز چرخه رشدِ نسل هاستو من نمیدونم اخر این بازی تکرار مکررات چیه
This post was deleted by the post author.
@Nemiidonam23 بهمن 1404Replying toدر نتیجه نسل ادمیزاد ها از خرم خر ترننمیدونم واقعا، رشد زمینی نداره رشدش معنویهولی خب امیدوارم زودتر اونایی که خدا میخواد بیان
This post was deleted by the post author.
@Nemiidonam19 بهمن 1404Replying toیه تیکه اشیه جایی وقتی بیماری همه گیر میشه و گیر میوفتن توی شهرشون، بعضیاشون هی مدت زمان بیماریو تخمین میزدن حتی سعی میکردن بیشترین حدش رو متصور بشن و نیرو و اراده شونو جمع میکردن تا بتونن تحمل کنن اما یکی میومد و میگفت ممکنه بیشتر طول بکشه شکست این اراده خیلی براشون سنگین تموم میشد
@Nemiidonam19 بهمن 1404برای همینم از یه جایی به بعد تصمیم گرفتن دیگه به ازادی و اینده فکر نکنن
@Nemiidonam20 بهمن 1404Replying toولی با این تصمیمشون داغون تر شدن چون دیگه هیچ لحظه ای نبود که بدون فکر به این بیماری سپری بشه حتی اون فرصتی که میتونستن با خیال به اینده طاعون رو فراموش کنن رو هم از دست داده بودن
@Nemiidonam20 بهمن 1404"سایه های سرگردانی بودند که به جای زیستن غوطه میخوردند، و برای اینکه نیرویی بگیرند میپذیرفتند که در سرزمین رنج هایشان ریشه کنند."
This post was deleted by the post author.
@Nemiidonam19 بهمن 1404Replying toیه تیکه اشیه جایی وقتی بیماری همه گیر میشه و گیر میوفتن توی شهرشون، بعضیاشون هی مدت زمان بیماریو تخمین میزدن حتی سعی میکردن بیشترین حدش رو متصور بشن و نیرو و اراده شونو جمع میکردن تا بتونن تحمل کنن اما یکی میومد و میگفت ممکنه بیشتر طول بکشه شکست این اراده خیلی براشون سنگین تموم میشد
@Nemiidonam20 بهمن 1404Replying toانگار که مقدار سختی بیماری مهم نیستبازی ذهنهذهن نباید شکست بخوره وگرنه توان ادما در برابر سختی هاشون خیلی بیشتر از اون چیزیه که فکر میکنن
نمیدونم. Replied
نمیدونم. Replied
نمیدونم. Replied
