وقتی شهید میشویم به سمت نور رفتهایم. موجودیت ما از قبل موجودیت این «نماد» است. هر نفسی که در هر دم و بازدم به سینهمان فرو میرود و بیرون میآید در راه خداست.
+بله میدانی که مردم از ما فقط پایان ما را میدانند؟ وقتی میمیریم به نماد جهاد و مقاومت تبدیل میشویم و نماد، زندگی شخصی و نیاز ندارد. او فقط هدف دارد. برای هدفش زندگی میکند و برای هدفش میمیرد. به این معنا ما « مخلوقات سایهنشین» هستیم که به سمت نور حرکت میکند.
14:36 - 28 May 2023
@No_one_968828 May 2023با این حساب چطور به زندگی انسانهای فانی برگردیم؟ زنده باشیم تا بخوریم و بخوانیم و بگردیم و بخوابیم و روز بعد هم این دایره را تکرار کنیم؟ «تکرار» این کلمهی نفرتانگیز. مگر تکرار از نشانههای جهنم نیست؟ جسدی میسوزد و بعد گوشت میآورد تا دوباره انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده بسوزد.📚آن دخترِ یهودی
1 Reply