📌 از غیبت تا ولایت؛ نگاه اجتهادی شیخ مفید به حاکمیت دینیبه رسانه #پژواک بپیوندید@pezhvaak_ir ولایت فقیه در دوران غیبت، حقیقتی استوار و برخاسته از متن معارف شیعه است؛ حقیقتی که نه از فضای سیاسی معاصر تولد یافته و نه محصول تجربههای جدید حکومتداری است. پیشینهی این مبنا را باید در میراث اندیشهای عالمان بزرگ شیعه جستوجو کرد؛ کسانی که قرنها پیش از شکلگیری حکومت اسلامی امروز،
به تبیین جایگاه فقیه در عصر غیبت پرداختهاند.در میان این چهرهها، نام شیخ مفید ـ رضوانالله علیه ـ همچون ستارهای درخشان دیده میشود. وی در قرن چهارم هجری، در اوج دوران غیبت کبری، با ژرفنگری فقهی خویش به بررسی مرجعیت و اختیارات فقیه پرداخته و در کتاب المقنعه،ساختاری روشن برای فهم جایگاه ولایت
در زمان غیبت ارائه کرده است. شیخ مفید در مقام تحلیل نظام سیاسی اسلام، حاکمان را دسته بندی مینماید: معصومانی که اصل ولایت در اختیار آنان است.کسانی که به نصب خاص از سوی ایشان ادارهی امور را بر عهده میگیرند.و در نهایت فقهای جامعالشرایطی که در دوران غیبت کبری عهدهدار نیابت عام هستند.
وی این دستهی اخیر را در مقام «امامی که فرمان او لازمالاتباع است» قرار داده و بهگونهای صریح بر حقانیت و امکان حکومت فقیه تأکید میکند.بر این مبنا، ولایت فقیه ادامهی طبیعی جریان امامت در دوران غیبت شمرده میشود و فقیه عادل، حافظ حدود و احکام الهی و متولّی امر جامعه اسلامی به شمار میآید.
20:34 - 30 November 2025