نامِ «کاف» از نطق و از فضل، عیان و آشکار استتکحرفی است، اما طنینش در دلِ جان میرودهر که بشنود نامش را، از خود بیخود میرودکاف، نشانی از کمال و از شکوه و از ادبمیروید از لبهای او، نغمهیِ مهر و ادبای که نامت در میانِ شعر، جلوهای داردهر کلامت، در میانِ جان، پناهی دارد@Shj3488
21:49 - 29 June 2026