هفته پیش که مشهد بودم روبه روی ضریح وایساده بودم، کنارم مقبره شهید رئیسی بود؛ نزدیک اذان صبح یه خانمی اومد زانو زد جلوی دیواری که مقبره بود یه دل سیر گریه کرد. موقعی که میخواست بره سرشو چسبوند به دیوار با انگشت اشاره رو دیوار یه جمله ای رو نوشت؛وقتی که رفت از خادما شنیدم همسر آقای رئیسی بودن:))